Joan Margarit-en gogoetak

Joan Margarit poeta kataluniarrari elkarrizketa mamitsua egin dio Oier Guillan-ek. Gara egunkariaren Mugalari izeneko gehigarrian argitaratu zen hilaren 8an. Tamalez, ez dago Internet-en eskuragarri eta horregatik elkarriketa horretatik ateratako pasarte batzuk, poesiaren zurrunbiloan ibiltzen garenontzako hagitz interesgarriak, ekarri nahi izan ditugu blog honetara, zerbait-zerbait moldatuta.

Nire ustez inspirazioa existitzen da, beste gauza bat da pertsona batek zer nolako gaitasuna duen inspirazio horrekin poema bat egiteko.

Inspirazio datorkionean, poetak egin behar duen lehendabiziko kontua hauxe da: soilik bereak diren gauza horiek guztiak kentzea, horiek ez baitzaizkio inori interesatzen.

Poema batean guzti-guztia sartzen duena, irakurtzea irakurlea axolagabe uzten duten elementuak barne, poeta txarra da. [...] (Poeman) zureak izanik besteenak ere badiren gauzak bilatu behar dituzulako, sobera dagoen informazio pertsonal guztia bazter utzita: orduan izanen da (poema) unibertsala.

Poeta ahal den moduan iristen da poemara, edozer eginen luke poema on bat erdiestearren. Nire kasuan bilaketa horrek hobeto funtzionatzen du gertaera zehatzei heltzen diedanean [...]

Poesia deritzogun prozesuak hiru oinarri ditu: poeta, poema eta irakurlea. Poema partitura da, poeta konposatzailea, eta irakurlea kontzertura doana. Hor sartzen da interesgarria den aldaera bat: irakurleak bere instrumentu propioa du eta berak interpretatzen du partitura. Horretarako instrumentu hori afinatu beharra dago, ez baitoa kontzertua entzutera, interpretatzera baizik. Horregatik dago irakurle gutxi poesian, ahalegin bat eskatzen duelako. Hortik dator poesia azken miserikordia etxea dela esatea.

Bestalde, Joan Margarit-en liburuak besapean hartuta Barcelonara joan denik ere bada, Barcelonan barnako bidaia poetiko -edo- egiteko asmoz.

Txomin Peillenek Manuel Lekuona saria irabazi du

Olentzero aurreratua: Txomin Peillen idazleak Manuel Lekuona saria eskuratuko du Eusko Ikaskuntza-ren eskutik.

Mende joanaz poesia liburua argitaratu zuen Maiatz argitaletxean, baina, batez ere, nobela, dibulgazioa, saiakera eta beste hainbat genero landu du.

Gogoratu, bestalde, aurten ere Euskal PEN Klubaren saria jaso duela "euskal kulturaren eta adierazpen askatasunaren alde egindako lanagatik."

Informazio osagarria: BERRIAn eta GARAn.

Nabarralde saria Jean Louis Davant olerkariarentzat

Jean Louis Davant-ek jaso berri du lehen Nabarralde saria. Euskaltzaindiaren webgunean iragarri bezala, olerkari zuberotarrak estrainekotz jaso du saria, Nabarralde elkartearen eskutik.

Aitzakia ederra Ürrüstoi-Larrabil-eko idazlearen olerki zahar eder batzuk berriz irakurtzeko.

Ia-ia duela hogeita hamar urte idatzi zuen lehen olerki liburua, Makila Gorria. Tamalez, Elkar argitaletxearen liburu hori ez dut eskuartean, lagun bati utzia edota oparitua, segur aski. Zorionez, liburu zoragarri horretatik olerki gustukoenak jaso nituen kartoizko fitxa pare batean, arkatzez zirriborratuak, orain dela hogei urte baino gehiago. Horietarik bat bederen, ekarri nahi dut orain blog xume honetara, idazle zuberotar handi hau, gure xumean badere, omentzeko.

Nafartarren gain nigar, oi zuk Lauaxeta!
Baina gerlan harturik, euskaldun poeta,
Lorca-ren adiskide, Franco-k berehala
Fusilatu zaitu, bestea bezala!

Makila gorrian agertzen diren beste hainbat eta hainbat olerki ditut jasoak:

Etxea dut aberria
Euskara dut amerria
Arima gabeko egoitza enetzat hilerria
Euskaraz ari den Euskadi, hura Euskal Herria!

Ikus daitekeenez, azken hilabeteotan hitzetik hortzera dabilen amerria hitza ez al diogu J.L. Davant-i zor?

Amaitzeko, Makila Gorria liburuan aurki daiteke beste zuberotar gogoangarri bati egindako olerki ederra, Agosti Xaho-ri izeneko olerki ederra, beste zuberotar handi horren omenez idatzia. Bidenabarkoan, ez al da laster beteko Xaho jaio zeneko bigarren mendeurrena? Zerbait egin beharko litzatekeelakoan nago..


.

.

HATSA elkartearen ageri bat

Adixkide olerkaria

Aurten ere, elgarrekin agertzen dugun "Hatsaren Poesia", olerki bildumaren abentura oraino, 12 garren aldi batez bidean eman nahi ginuke. Jadanik olerki batzu eskutan ditugu.

Aldi oroz bezala itxaropen haundi batekin pentsatzen dugu zure parte hartzeak ez digula hutsik egingo. Badakigu, poesia munduan, ez litaikela mugarik eman behar, baina materialki ezin bertzean, olerkien bidaltzeko epe bat finkatu dugu, hau da, Urtarrilaren 30 a. Beraz oraino bi hilabete baditugu erloiaren orratz haundia orratz ttikiarekin loturik ikusteko !

Aurten ere agertuko ditugu, eskoletan, taldeka idatzitako olerkiak.

Ni, oraino gerturik nago tailer batzuen laguntzeko.

Bestalde, jadanik aipatu dugunari jarraikiz, aurtengo "Hatsaren Poesia" eguna, apirilaren 11a iraganen da Senpereko Larraldean eta "Hatsaren Poesiaren Egun ibiltaria" Berriozar-ren, Nafarroan, Apirilaren 23an.

Beste behin batez, gu guzien erdian, Poesiak egin beza bide !

Goraintziak zuri, olerkari adixkidea, eta egon ongi !

Hatsa elkartearentzat:

Auxtin

P.S. "Maite ditugun olerkariak" saila jarraitzen du. Ez baduzu oraino

parte hartu, egun batez zure ikustearen

mentura beti bihotzean atxikitzen dugu

Miren Agur Meabe izan zen Aspaldiku-ren Tuterako Biltzarrean eta kontu interesgarri asko partekatu zuen gurekin. Kontu horietako batzuk Erein-ek argitaraturiko Poetikak & Poemak izeneko liburuan agertzen dira.

Ordaindutako prezioan ematen dizuegu orain...

Duda gaiztoak izaten ditut idazten dudanaz, baina barruko apalak ordenatzeko, oroitzaopenak eguneratzeko, izuak arrazionalizatzeko [...] nor
naizen nik neuk ez ahazteko idazten dudala badakit. Uste dut, beraz, poesia
irtenbide bat dela, egarria eta panikoa baketu beharrak eragindakoa. Egarria
asetzeko egunerokotik edaten dut. Panikoari izkin egiteko, egunerokoari oratzen
diot.

Idaztea, nolabait, hitzekin maitasuna egitea da (hurreratu, eta begiratu eta tontotu, eta ukitu, usaindu, entzun eta dastatu) , eta olgetan aritzea, jantzi eta biluztu. Idaztea, nolabait, hizkuntzaren armaiurua zabaldu eta arropa aukeratzea da.

Hortxe gera bitez miren Agur Meaberen hitzak: inork nahi badu gehiago edan, jo beza liburura.

Dakiguna ikasten, Goizutan

Gaur Goizuetan izan naiz, edo, haien modura esanda, "Goizutan". Ikastaro batean izan naiz, dakidan apurra partekatzen, dakidana irakasten... Edota Patxiku Perurena goizuetarraren azken liburuaren izenburuak aldarrikatzen duen gisara, Dakiguna ikasten.

Goizuetatik bueltan, liburu horretako pasarte bat gogoratu nahian ibili naiz, Leitzan bizi den poeta goizuetarrak idatzia poesiaren kontura:

Poesiak [...] unibertsala izan nahi du beti, konkretua, soila alegia, eta ez adorno global hutsa. Eta gizona, funtsean, poesia besterik ez da.

Gabriel Aresti, 50 idazle

Bilboko 10. Poesia Asteari hasiera eman zitzaion iragan den asteazkenean, Bilbon, poesia errezitaldi eder batekin. Edorta Jimenez idazlearen lanari esker, Gabriel Arestiren omenez, berrogeita hamar idazle bildu ginen Bidebarrietako liburutegian, Bilboko liburutegi nagusian, eta saio hunkigarria izan zen.